Lange tijd dacht ik dat een goede leidinggevende vooral ook sterk moest zijn in strategie uitstippelen. In mijn omgeving zie ik veel collega’s en ook mijn leidinggevende daar goed in zijn en het sterk waarderen. Dus ik probeerde het ook. Want… dat hoort toch bij goed leiderschap?
En ik kan het ook wel. Maar eerlijk? Het kostte me best veel energie. En ik werd er niet gelukkig van.
Mijn (super-)kracht als leidinggevende ligt in iets anders: het bouwen van groepsgevoel en brengen van positiviteit waardoor mensen fijn en goed kunnen (samen-)werken en kunnen groeien. En als ik die kracht mag inzetten krijg ik daar heel veel energie en werkgeluk van! Dat weet ik al lang. Maar het was pas kort geleden dat ik me besefte dat dit werk ook echt heel belangrijk is: ik zorg er bij wijze van spreken voor dat het schaakbord en de schaakstukken op orde zijn zodat anderen strategisch kunnen spelen. De eye-opener was voor mij dat mijn superkracht niet minder waard is dan die van een ander. (strategie bepalen bijvoorbeeld)
Onlangs heb ik dit in een leadership meeting hardop uitgesproken. Dat vond ik spannend, maar het voelde goed. Nu is helder hoe ik mijn happy superkracht als belangrijke bijdrage zie en ook waarvoor mensen mij vooral wèl kunnen benaderen.
Weet je wat jouw (super-)kracht is? Word je er gelukkig van als je deze in kunt zetten? En durf je ook juist deze kracht te gebruiken, gewoon omdat je er zo goed in bent en gelukkig van wordt?
